Lepiej to zrozumiesz, jeśli wędrujesz po Eminönü, Mahmutpaşa i Beyazıt. Ten region zachowuje swoje więzi z historią dzięki starym zajazdom, które są splecione z życiem. Odgrywa również ważną rolę w rozwoju Stambułu dzięki swojej mobilności handlowej.
Ten region, będący centrumzajazdy i bazary ze względu na bliskość portu Złoty Róg, jest jak otwarty rynekktóry przez setki lat zaspokajał wszelkie potrzeby ludzi i okazał się kolebką stosunków handlowych. Chociaż forma handlu zmieniła się ostatnio i w całym mieście zbudowano gigantyczne centra handlowe, te stare zajazdy nadal stoją jako świadkowie czasu i handlu.
Skorzystaliśmy z okazji, jaką dała nam wycieczka „Zajazdy i bazary Stambułu” zorganizowana przez Fest Travel kilka miesięcy temu, i wyruszyliśmy w podróż pod przewodnictwem historyka sztuki Deniz Esemenli. Spotkaliśmy się przed Mısır Çarşısı (Bazarem Egipskim lub Bazarem Przypraw), a nasz przewodnik zaczął opowiadać.
Przed Bazarem Korzennym znajduje się mały meczet:Meczet Ahi Çelebi. Co Evliya Çelebi opowiada o tym meczecie, który został zbudowany w16-ty wieku, jest dość interesujące.słynny podróżnikwidzi siebie jako wędrowca we śnie. We śnie, podczas gdy modli się w tym meczecie, najpierw pojawiają się anioły, a potem Prorok. Prorok pyta, czy ma jakieś życzenie.Evliya Çelebipróbuje powiedzieć „sefaat” (wstawiennictwo), ale tak się ekscytuje, że mówi „seyahat” (podróże). Prorok mówi mu, że będzie wędrowcem i w ten sposób Evliya Çelebi wyrusza w drogę.
Nasz pierwszy przystanek to Bazar Korzenny:
Stambulskie bazary znane są z tego, że zazwyczaj gromadzą się na nich gildie i handlarze sprzedający ten sam rodzaj towarów. Bazar Korzenny był miejscem, gdzie gromadzili się sprzedawcy przypraw i bawełny. Po wejściu na bazar wita nas zapach przypraw. Możemy powiedzieć, że ten bazar to „przejście, które przenosi zapachy Wschodu na Zachód”.
Będąc drugim co do wielkości zadaszonym targiem w Stambule, Bazar Egipski został zbudowany w1663-64, właściwie jako część kompleksu budynków przylegających doNowy Meczet w Eminönü. W pierwszych latach nazywano go „Valide Çarşısı” (Bazar Matki) i „Yeni Çarşı” (Nowy Bazar), ale odpołowa XVIII-ty wieku dalej, zaczęto go nazywać Bazar Egipski, ponieważ towary sprzedawane w sklepach bazaru pochodziły zEgipt.
Bazar Egipski, czyli Bazar Korzenny, początkowo był przeznaczony wyłącznie dla sprzedawców przypraw, bawełny i kołder, ale począwszy odlat 70., sprzedawców przypraw zastąpili jubilerzy, rzeźnicy, sklepy z suszonymi owocami, sklepy z artykułami suchymi i szewcy. Dziś nadal jestsławny ze względu na sprzedawców przypraw i ulubione miejscem mieszkańców Stambułu i zagranicznych gości zainteresowanych zioła.
Po Bazarze Egipskim idziemy dalej do łaźni Tahtakale (Łaźnia Turecka w Tahtakale) naprzeciwko Meczetu Rüstema Paszy naUlica Uzunçarşı. Ten budynek, który wcześniej był łaźnią turecką, obecnie służy jako bazar. Zbudowany w okresie Fatih Sultan Mehmet, jest znany jako jeden z najstarszych budynków osmańskich. Jego oryginalna struktura architektoniczna była bardzo dobrze zachowana aż do początku 20-ty wieku, a następnie został przekształcony w magazyn. Nie mów „Czy łaźnia może stać się bazarem?”, ponieważ po wszystkich renowacjach stał się czystym bazarem.
Zostawiamy za sobą łaźnię Tahtakale i idziemy w stronę Balkapanı (Wagi Miodu). Region jest dość zatłoczony, trwa codzienna gonitwa. Idziemy w grupie, starając się nie zgubić ani nie przeoczyć niczego wokół.
Balkapani
Gospoda, która została zbudowana w miejscu blisko ówczesnych urzędów celnych morskich wEra osmańska, było centrum handlowym, gdzie – jak sama nazwa wskazuje –miód pochodzący z celnicy był składowany i rozprowadzany publicznie. Należy zauważyć, że słowo „kapan” oznacza „wagi”.
Balkapanı wygląda jak klasyczny karawanseraj z dużym dziedzińcem. Chociaż nasz przewodnik opowiadał o jego pokojach z łukami i korytarzami, mogliśmy zobaczyć tylko jego dziedziniec, ponieważ większość pokoi jest wykorzystywana jako magazyny. Zauważmy tutaj, że w Stambule są jeszcze dwa „kapany”: jeden to Unkapanı (Wagi Mąki), który znamy jako dzielnicę, a drugi to Yağkapanı (Wagi Oleju), który jest dziś regionem Galata-Karaköy.
Wychodzimy z Balkapanı i kierujemy się w stronę tętniącego życiem zbocza Mahmutpaşa. Przez ulicę przepływa pędzący tłum. Niektórzy oglądają suknie ślubne, inni rzeczy na posag. Sprzedawcy zapraszają, mówiąc, że najlepsze produkty są w ich sklepach. Po Kürkçü Han, który jest jedynym pozostałym budynkiem wśród zajazdów-karawanserajów z epoki Fatih, zatrzymujemy się w Wielkim Nowym Zajeździe i Małym Nowym Zajeździe między Wielkim Bazarem a Bazarem Przypraw.
Duże i Małe Nowe Gospody
Ta gospoda, rozciągająca się szeroko między ulicą Sandalyeciler a ulicą Çarkçılar na zboczu Çakmakçılar, jest największą strukturą karawanseraj-gospoda w Stambule po Gospodzie Valide. Wiadomo, że Mustafa III zlecił budowę zajazdu w 18-ty wieku przez ówczesnego głównego architekta, Tahir Agha. Fakt, że w tym budynku, który nosi śladysztuka barokowa, to właśnie odróżnia go od innych podobnych struktur.
Chociaż ten zajazd był miejscem, gdzie działały krosna tkackie, teraz stracił tę cechę. W Wielkim Nowym Zajeździe jest teraz wiele sklepów. Te sklepy to głównie sklepy z biżuterią srebrną, sprzedawcy ręczników i sprzedawcy chustek.
Mała Gospoda, zbudowana z cegły i ciosanego kamienia, nie ma otwartego dziedzińca jak inne gospody. Najciekawszą cechą tej gospody jestmeczet na piętrze, na które można dostać się schodami.
Zajazd Valide
Kontynuujemy z Zajazd Valide, który w historii znany jest również jako „Zajazd Sułtanki Kösem”. Podzielony na dwie części jako „duży” i „mały”, Valide Inn znajduje się między zboczem Çakmakçılar a zboczem Fırıncılar. Ma niskie wejście w porównaniu do innych zajazdów i historyczne kominy na dachu.
W 16-ty wieku,Kösem Sułtan, matka Murata IV i sułtana Ibrahima oraz babcia Mehmeda IV, jest jedną z najpotężniejszych i najbogatszych kobietHistoria osmańska, która pełniła funkcję „regencji” (stanowisko do rządzenia krajem, gdy nie ma władcy lub władca jest zbyt młody) w pierwszych latach sułtanatów jej starszego syna i jej wnuka.
Wedługlegenda, sekretny skarb Kösem Sułtan jest ukryty gdzieś w tym zajeździe. Zgodnie z historycznymi źródłami, istnieje366 pomieszczeń w zajeździe, nadal nie wiadomo, ile pokoi jest obecnie używanych.
Po wysłuchaniu faktów historycznych i legendy o gospodzie Valide, nasza droga prowadzi nas do gospody Çuhacı (Gospoda Sprzedawcy Filcu). Ta gospoda została zbudowana w18-ty wieku na rozkaz Damat Ibrahim Pasza. Architektura budynku, odzwierciedlająca wpływy baroku, nie jest znana. Sukno było ważnym materiałem w tamtych czasach i było używane do szycia zimowych ubrań dla armii osmańskiej. Kradzież sukna mogła nawet prowadzić do kary śmierci.
Sahaflar Çarşısı
Sahaflar Çarşısı (Bazar Antykwariuszy) to najstarszy bazar książek w Stambule, który przetrwał od czasówEra osmańska. Znajduje się między Bramą Fesçiler Wielkiego Bazaru a Meczetem Beyazıt.
Chociaż początkowo były to ręcznie pisane, litograficzne i starożytne księgi, mające wartość historyczna na bazarze, dziś sprzedaje się głównie książki dla turystów i studentów. Ale nadal można natknąć się na stare lub antykwaryczne książki w niektórych sklepach.
W przeszklonych częściach, znajdujących się przy wejściu od strony Meczetu Beyazıt, wystawione są materiały litograficzne ze starych drukarni. Znajduje się tam również popiersieIbrahim Müteferrika (pierwszy turecki typograf) w środku bazaru.
Nuruosmaniye Külliyesi
Wraz zMeczet Nuruosmaniye, który przyciąga uwagę barokowym wpływem na swoją architekturę, kulliye*, położony przy wejściu do Wielkiego Bazaru, jest symbolem nowej epoki w kulturze Imperium Osmańskiego. Budowa meczetu rozpoczęła się za czasów Mahmuta I, ale mogła zostać ukończona za czasów Osmana III. Architektem meczetu był Grek Simeon Kalfa. Niektóre barokowe cechy meczetu bardzo różnią się od przykładów w Europie, nie mówiąc już o Stambule. Gdyby nie elementy oświetleniowe charakterystyczne dla meczetów i sanktuarium, można by pomyśleć, że weszło się do innego budynku.
Meczet posiada niekwadratowy dziedziniec wewnętrzny z 14 kopułami, co jest dość interesujące w porównaniu do meczetów osmańskich. Co ciekawsze, brama dziedzińca otwiera się na przepaść! Pamiętając, że dziedzińce meczetów to miejsca często używane przez publiczność i tak swobodnie dostępne, ten dziedziniec został ukształtowany ewidentnie z uwzględnieniem estetycznych obaw architekta. Miejsce Sułtana z platformą, która pomagała Sułtanowi wjechać do meczetu konno, również dodaje ciekawej cechy do struktury.
Biblioteka
Wychodzimy z meczetu i wchodzimy do biblioteka w ogrodzie. Biblioteka Nuruosmaniye jest również jednym z unikalnych przykładów barokowego designu w Turcji. W tej bibliotece, którą można uznać za odzwierciedlenie miłości Mahmuta I do książek, znajduje się wiele ręcznie pisanych książek i map. Kolumny w bibliotece zostały przywiezione ze świątyń w Bergamie.
Ta biblioteka jest otwarta dla publiczności codziennie z wyjątkiem niedziel i poniedziałków.
Zostawiając za sobą zatłoczone ulice, kończymy naszą wycieczkę przed Meczetem Beyazıt. Te gospody i bazary, które nie mogły się zmodernizować ani w pełni zachować swoich dawnych cech, pozostawiają uczucie działania i obfitości, jaką to działanie zapewnia.
Gospody i bazary Stambułu!
Podczas gdy to miasto szybko się zmienia, te struktury pozostają takie same. Zawsze otwierają drzwi do świata niespodzianek zarówno dla mieszkańców Stambułu, jak i dla obcokrajowców. Stambuł to miasto akcji i obfitości, a także miasto historii i kultury. Na każdym kroku słyszysz inny rytm życia Stambułu. Jest kolorowe, zatłoczone i chaotyczne.
Możesz to lepiej zrozumieć, jeśli wędrujesz po Eminönü, Mahmutpaşa lub Beyazıt. Ten region zachowuje swoje więzi z historią dzięki stare zajazdyktóre są splecione z codziennym życiem. Odgrywa również ważną rolę w rozwoju Stambułu w wyniku jego mobilności handlowej.
Ten region, będący centrum gospód ibazary ze względu na bliskość portu Złoty Róg, jest jak otwarty rynek, który przez setki lat zaspokajał wszelkiego rodzaju potrzeby ludzi. Chociaż forma handlu zmieniła się ostatnio i w całym mieście zbudowano gigantyczne centra handlowe, te stare zajazdy nadal stoją jako świadkowie czasu i handlu. Skorzystaliśmy z okazji, jaką dała nam wycieczka o nazwie „Gospody i bazary Stambułu” (Czyż piesza wycieczka po Wielkim Bazarze nie byłaby zabawna?) i wyruszył w podróż pod przewodnictwem historyka sztukiDeniz Esemenli. Spotkaliśmy się przedMısır Çarşısı (ten Egipski Bazar lub Bazar Przypraw).
Przed Bazarem Korzennym znajduje się mały meczet:Meczet Ahi Çelebi. Co Evliya Çelebimówi o tym meczecie, który został zbudowany wXVI wieku, jest dość interesująca. Słynny podróżnik widzi siebie we śnie jako wędrowca. We śnie, podczas modlitwy w tym meczecie, pojawiają się anioły, a za nimi Prorok. Prorok pyta, czy ma jakieś życzenia. Evliya Çelebi próbuje powiedzieć „sefaat” (wstawiennictwo), ale tak się ekscytuje, że mówi „seyahat” (podróże). Prorok mówi mu, że będzie wędrowcem i w ten sposóbEvliya Çelebi znajduje się w drodze.
Nasz pierwszy przystanek to Bazar Korzenny
Stambulskie bazary znane są z tego, że zazwyczaj gromadzą się na nich gildie i handlarze sprzedający ten sam rodzaj towarów. Bazar Korzenny był miejscem, gdzie gromadzili się sprzedawcy przypraw i bawełny. Po wejściu na bazar wita nas zapach przypraw. Ten bazar to „przejście, które przenosi zapachy Wschodu na Zachód”.
Będącdrugi co do wielkości zadaszony rynek w Stambule, Bazar Przypraw został zbudowany w 1663-64, jako część kompleksu budynków przylegających do Nowego Meczetu w Eminönü. W pierwszych latach nazywano go „Valide Çarşısı” (Bazar Matki) i „Yeni Çarşı” (Nowy Bazar), ale od połowyXVIII wieku, zaczęto go nazywać Bazar Egipski, ponieważ towary sprzedawane w jego sklepach pochodziły z Egiptu. (Dlaczego nie odwiedzić Egiptu po podróży do Stambułu?)
Bazar Egipski, czyli Bazar Korzenny, początkowo był przeznaczony wyłącznie dla sprzedawców przypraw, bawełny i kołder, ale począwszy odlat 70., sprzedawców przypraw zastąpili jubilerzy, rzeźnicy, sklepy z suszonymi owocami, sklepy z artykułami suchymi i szewcy. Dziś nadal słynie ze sprzedawców przypraw i jest ulubionym miejscem mieszkańców Stambułu i zagranicznych turystów zainteresowanych ziołami.
Po Bazarze Egipskim idziemy dalej doŁaźnia Tahtakale (Łaźnia Turecka w Tahtakale) naprzeciwkoMeczet Rüstema Paszy przy ulicy Uzunçarşı. Ten budynek, który wcześniej był łaźnią turecką, obecnie służy jako bazar. Zbudowany w okresie sułtana Mehmeta Zdobywcy, jest znany jako jeden znajstarsze budynki osmańskie w mieście. Jego oryginalna struktura architektoniczna była bardzo dobrze zachowana aż do początku XX wieku, kiedy to został przekształcony w magazyn. Zostawiamy Tahtakale Hamam za sobą i idziemy w kierunku Balkapanı (Wagi Miodu). Ten region jest dość zatłoczony, z codziennym zgiełkiem. Idziemy w grupie, starając się nie zgubić siebie nawzajem ani niczego nie przeoczyć.
