Rhapsody Cihangir
Dzielnica, w której mieszkają karykaturzyści, malarze i aktorzy w Stambule, „bohema” ze swoimkawiarnie, gdzie odbywają się debaty o teatrze, kinie, literaturze i filozofii. To jest Cihangir.
Ciepły sierpniowy poranek… jesteśmy w Cihangir. Jedna z najpiękniejszych dzielnic Stambułu już obudziła się do życia. Ulice tętnią życiem, ale nie widać zrzędliwych ludzi spieszących się i biegających, próbujących dotrzeć gdzieś. Wygląda na to, że to miejsce nie jest pięć minut spacerem do Taksim. Jest bardziej jak egejska wioska leżąca nad brzegiem morza. Jest tak spokojna, cicha i komfortowa. Wygląda na to, że wszyscy są tu na wakacjach. Rozglądając się, widzę parę siedzącą w mała kawiarnia po drugiej stronie ulicy. Oczywiste jest, że są to obcokrajowcy. Dzięki stolikom ustawionym na chodniku, jeśli na chwilę zapomnisz, że jesteś wStambuł, można poczuć się jak w Paryżu. (Chciałbyś dokonać osobistego porównania? Paryż to lot samolotem ????
Dzielnica jest większa niż sama w sobie
Jedno z najlepszych miejsc na śniadanie w Stambule toCihangir. Po zjedzeniu śniadania, postanawiamy udać się do mukhtara dzielnicy, aby uzyskać informacje o okolicy i zapytać, dokąd powinniśmy się udać i jakie miejsca powinniśmy zobaczyć. Pytamy jednego ze sklepikarzy: „Cześć! Szukamy mukhtara…” Zgadnijcie, jaka była odpowiedź! „Którego?” Podczas gdy myślimy, że każda dzielnica ma jednego mukhtara, ku naszemu zaskoczeniu Cihangir ma cztery. Kiedy próbowaliśmy zrozumieć przyczyny tej niezwykłej sytuacji, odkryliśmy: Dzielnica, którą nazywamy Cihangir, w rzeczywistości nie jest do końca Cihangir. Pozwólcie, że was oświecę. Jest Dzielnica Cihangir pomocniczy dla dzielnicy Beyoğlu, ale jeśli dodaszDzielnica Kılıç Ali Paşa która obejmuje domy wychodzące na morze, dzielnicę Firuzağa, gdzie „Meczet Firuzağa” znajduje się – jeśli potrzebujesz oddechu, możesz usiąść i zrelaksować sięw kawiarni przed meczetem, w cieniu drzew – iDzielnica Pürtelaş, którą nazywamy Dzielnica Cihangir. Uważamy, że po prostu nie możemy go tak znaleźć; udajemy się do najbliższego mukhtara, mukhtar z Cihangir, Sündüs Ulaman. Pani Sündüs odpowiada na nasze pytania w przyjemny i uroczy sposób. Z informacjami, które od niej otrzymaliśmy, zaczynamy zwiedzać Cihangir. Idziemy pod górę, idziemy w dół, zatrzymujemy się przy słynnych schodach Cihangir. Przechodzimy przez ulice otoczone niskimi (co najwyżej 5-piętrowymi) budynkami, które nie przytłaczają. Głaszczemy koty które śpią na samochodach zaparkowanych w cieniu małych drzew przy ulicach, wewnątrz ogrodzeń przy drodze, prawie wszędzie…
Koty, koty, koty
Jest pewna rzeczywistość dotycząca Cihangir, o której musimy wspomnieć.Koty! Cihangir jest dla nich jak raj. We wszystkich kolorach i w każdym wieku są wszędzie w Cihangir. Śpią, gdzie tylko zechcą, a jak wiadomo, nie ma na ziemi innego stworzenia, które by tyle spało. Szczerze mówiąc, masz ochotę stać się kotem, widząc tyle kotów beztrosko śpiących na kamiennym narożniku na schodach, pod drzewami. Zwłaszcza gdy mieliśmy właśnie zrobić zdjęciekot, znikąd pojawiła się starsza pani, dając kotu garść suchej karmy, mówiąc „Mama przyszła, mama przyszła”. Powoli wspinasz się po tych schodach. Długie schody Cihangir to jedna z najbardziej znanych cech Cihangir. Natykasz się na nie niemal na każdym rogu. To tak, jakbyAhmet Haşim napisał swoje słynne „Schody” wiersz o tych schodach. Z pięknym widokiem, schodyCihangir przypominać o innym poecie, Orhan Veli. Kiedyś powiedział: „W stronę Gemlik zobaczysz morze. Nie zdziw się.” Nie powinniście być zaskoczeni, widząc piękny widok na Bosfor, Üsküdar, Wieżę Leandra, wspinając się po schodach.
Lewantyńczycy, profesorowie, aktorzy, malarze, karykaturzyści…
Cihangir to mała dzielnica z jejsklepikarze, sprzedawcy warzyw, kawiarnie, księgarnie, taksówkarze, hydraulicy i koty. To jest rodzaj dzielnicy, gdzie kiedyś graliśmy w piłkę i biegaliśmy po ulicach, nasze matki wołały nasze imiona z okien i wkładały nam w ręce kawałek chleba, sera, jabłka lub pomidora, a kiedy robiło się późno, wołały nas do domu, mówiąc „Wracaj do domu, jest za późno.”Z drugiej strony, to „artystyczny” strefa, gdzie mieszkają malarze, karykaturzyści, aktorzy, pisarze, dziennikarze, obcokrajowcy i mniejszości. „Bohema”, gdzie kino, teatr, literatura, filozofiay są omawiane na niezliczonychzakamarki, ławki, alejki, kawiarnie wzdłuż drogi i bistra. Pod koniecXIX wiek, Lewantyńczycy mieszkał tutaj, tak jak w Pera. W lata 20. i lata 30., Cihangir składał się tylko z dwóch dzielnic. Wlata 40. i 50s, ludzie pracujący w miejscach rozrywki w Beyoğlu zaczęli mieszkać w Cihangir. Doprowadziło to do budowyluksusowe budynki a dzielnica stała się osiedlem dla zamożnych ludzi. Po drugiej połowielata 90., przy wsparciu organów publicznych i wysiłkach organizacje pozarządowe, dzielnica zyskała swoją obecną tożsamość. Zrujnowane domy dzielnicy zostały odbudowane. Kiedy ten ciąg wydarzeń połączył się z piękną scenerią dzielnicy, czynsze zaczęły rosnąć, co zmieniło tożsamość mieszkańców. Wraz ze zmianą mieszkańców,Cihangir ewoluował powoli wmiasto poza miastem, subkultura, która tworzy własną kulturę. Jedna jej strona zachowała swój mały, przytulny charakter, a druga połączyła bohemę, którą wnieśli jej mieszkańcy, z tradycyjnym duchem dzielnicy. Udało się to tak skutecznie, że ani duch dzielnicy nie ucierpiał, ani bohema nie straciła smaku. Podobnie jak w dzielnicy Tünel, ludzie narzekają na te zmiany; na popularyzację dzielnicy, rosnące czynsze, niszczenie tradycyjnej tkanki; jednak należy zauważyć, że większość z nich jest z tego zadowolona. Znalezienie takich „specjalnych” miejsc, które tworzą własną kulturę, jest trudne. Najlepiej więc cieszyć sięCihangir, prawda?
Gdzie iść?
Jest wiele kawiarni, do których można pójść na pogawędkę, napić się, zjeść i zrelaksować. Najpopularniejsze z nich to Susam, Kahvedan, Meyra (dawniej Leyla) iSmyrna. Na ryby możesz wpaść do Doğa Balık, a żeby objąć morze, możesz zejść na brzeg po schodach doFındıklı.
Dlaczego Cihangir to Cihangir?
Leksykalne znaczenie słowa „Cihangir” to „Osoba, która podbiła większą część świata”; jednak dziwne jest, że tak ambitne słowo jest nazwą tej łagodnej dzielnicy. Aby poznać fakty, musimy wrócić do przeszłości, doSulejman Wspaniały. Sulejman Wspaniały miał syna zHürrem Sultan, nazwany Cihangir. Ku pamięci jego syna, który zmarł młodo, Sulejman miał meczet zbudowany w tym miejscu, które wyglądało jak duża skała wystająca z morza. Meczet, który został zbudowany przezMimar Sinan w latach1559 – 1560 i został nazwanyMeczet Şehzade Cihangir. Tak właśnie dzielnica zaczęła być nazywana Cihangir.
