ราพโซดี ชิฮานกิร์
ย่านที่นักเขียนการ์ตูน จิตรกร และนักแสดงอาศัยอยู่ในอิสตันบูลโบฮีเมีย” ด้วย ร้านกาแฟที่ซึ่งการถกเถียงเกี่ยวกับละคร ภาพยนตร์ วรรณกรรม และปรัชญา เกิดขึ้น นี่คือ Cihangir
เช้าเดือนสิงหาคมอันอบอุ่น...เรามาถึง Cihangir แล้ว หนึ่งในย่านที่งดงามที่สุดของอิสตันบูลได้เปิดตารับเช้าวันใหม่แล้ว ถนนหนทางคึกคัก แต่คุณจะไม่เห็นผู้คนที่เร่งรีบและวิ่งวุ่นไปมาเพื่อไปยังสถานที่ใดสถานที่หนึ่ง ดูเหมือนว่าสถานที่แห่งนี้ไม่ใช่ เดินห้านาที ไปยัง อิสตันบูลมันเหมือนหมู่บ้านริมทะเลอีเจียนที่ตั้งอยู่ริมทะเลมากกว่า เงียบสงบ และสะดวกสบาย ราวกับว่าทุกคนมาที่นี่เพื่อพักผ่อน มองไปรอบๆ เห็นคู่รักคู่หนึ่งนั่งอยู่ ร้านกาแฟเล็กๆ ฝั่งตรงข้ามถนน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเป็นชาวต่างชาติ ต้องขอบคุณโต๊ะที่วางอยู่บนทางเท้า หากคุณลืมไปชั่วขณะว่าคุณอยู่ใน อิสตันบูล, มันเป็นไปได้ที่จะรู้สึกเหมือนคุณอยู่ในปารีส (คุณต้องการเปรียบเทียบเป็นการส่วนตัวไหม ปารีสอยู่ห่างออกไปเพียงเที่ยวบินเดียว ????
เขตนี้ใหญ่กว่าตัวมันเอง
หนึ่งในสถานที่รับประทานอาหารเช้าที่ดีที่สุดในอิสตันบูลคือ Cihangirหลังจากอิ่มอร่อยกับอาหารเช้าที่นี่แล้ว เราตัดสินใจไปที่มุคตาร์ของเขตนี้ เพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับเขตนี้ และสอบถามว่าควรไปที่ไหนและควรไปที่ไหน เราถามเจ้าของร้านคนหนึ่งว่า “สวัสดีครับ! เรากำลังมองหามุคตาร์…” ทายสิว่าคำตอบคืออะไร! “อันไหน?” ขณะที่เราคิดว่าทุกเขตมีมุคตาร์หนึ่งแห่ง เราก็ประหลาดใจ ชิฮางกิร์มีสี่ขณะที่เรากำลังพยายามหาสาเหตุของสถานการณ์พิเศษนี้ เราก็พบว่า: เขตที่เราเรียกว่า Cihangir นั้น จริงๆ แล้วไม่ใช่ Cihangir เสียทีเดียว ขออธิบายให้ฟังหน่อยนะครับ มี เขตชิฮานกิร์ เป็นส่วนเสริมของเขต Beyoğlu แต่ถ้าคุณเพิ่ม เขตคิลีช อาลี ปาชา ซึ่งรวมถึงบ้านที่หันหน้าออกสู่ทะเล เขต Firuzağa ที่ “มัสยิดฟิรูซากา” ตั้งอยู่ – หากคุณต้องการพักผ่อน คุณสามารถนั่งพักผ่อนได้ ที่ร้านกาแฟหน้ามัสยิดใต้ร่มเงาต้นไม้ข้างทาง-และ เขตปูร์เตลาสซึ่งเราเรียกว่า เขตชิฮานกิร์. เราคิดว่าเราคงหาไม่ได้แบบนั้นหรอก เราเลยมุ่งหน้าไปยังมุคตาร์ที่ใกล้ที่สุด มุคตาร์แห่งชิฮางีร์, ซุนดุส อูลามานคุณซุนดุสตอบคำถามของเราอย่างเป็นกันเองและมีเสน่ห์ และด้วยข้อมูลที่เราได้รับจากเธอ เราเริ่มทัวร์ชิฮางีร์ เราขึ้นเขา ลงเขา แวะชมบันไดอันเลื่องชื่อของชิฮางีร์ เราเดินผ่านถนนที่ล้อมรอบด้วยอาคารเตี้ยๆ (สูงไม่เกิน 5 ชั้น) ซึ่งไม่ทำให้คุณรู้สึกอึดอัด เราลูบคลำ แมว ที่นอนอยู่บนรถที่จอดอยู่ใต้ร่มเงาของต้นไม้เล็กๆ ริมถนน ในรั้วริมถนน แทบทุกที่...
แมว แมว แมว
มีเรื่องจริงเกี่ยวกับ Cihangir ที่เราจะต้องกล่าวถึง แมว! ชีฮังกีร์เปรียบเสมือนสวรรค์สำหรับพวกมัน พวกมันมีสีสันหลากหลายทุกวัย พบเห็นได้ทั่วไปในชีฮังกีร์ พวกมันนอนได้ทุกที่ที่พวกมันต้องการ และอย่างที่รู้กัน ไม่มีสัตว์ชนิดใดบนโลกนี้ที่จะนอนได้มากเท่านี้ พูดตามตรง คุณรู้สึกอยากเป็นแมวขึ้นมาทันทีที่เห็นแมวมากมายนอนอย่างไม่ระมัดระวังบนหินมุมบันได ใต้ต้นไม้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่เรากำลังจะถ่ายรูป แมวคุณยายคนหนึ่งโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ ยื่นอาหารแห้งให้แมวกำมือหนึ่ง พร้อมกับพูดว่า "แม่มาแล้ว แม่มาแล้ว" คุณค่อยๆ ปีนบันไดขึ้นไป บันไดยาวของชีฮังกีร์เป็นหนึ่งในจุดเด่นที่สุดของชีฮังกีร์ คุณเจอมันแทบทุกมุมถนน ราวกับว่า Ahmet Hashim เขียนที่มีชื่อเสียงของเขาว่า “บันได" บทกวี เกี่ยวกับบันไดเหล่านี้ ด้วยทิวทัศน์ที่สวยงาม บันไดของ Cihangir ทำให้คุณนึกถึงกวีอีกคนหนึ่ง ออร์ฮาน เวลี. เขาเคยกล่าวไว้ว่า “มุ่งหน้าสู่ Gemlik คุณจะเห็นทะเล อย่าแปลกใจคุณไม่ควรแปลกใจเมื่อเห็นทิวทัศน์อันสวยงามของช่องแคบบอสฟอรัส Üsküdar หรือหอคอยเมเดน เมื่อคุณเดินขึ้นบันไดไป
ชาวเลวานไทน์ ศาสตราจารย์ นักแสดง จิตรกร นักเขียนการ์ตูนล้อเลียน…
Cihangir เป็นชุมชนเล็กๆที่มี ร้านขายของชำ ร้านขายผักผลไม้ ร้านกาแฟ ร้านหนังสือ คนขับแท็กซี่ ช่างประปา และ แมวมันเป็นชุมชนแบบที่เราเคยเล่นบอลและวิ่งบนถนน แม่ของเราเรียกชื่อเราจากหน้าต่างและยื่นขนมปัง ชีส แอปเปิล หรือมะเขือเทศให้เรา และเมื่อสายๆ พวกเขาเรียกเรากลับบ้านโดยพูดว่า "กลับบ้านก็สายเกินไปแล้ว”ในทางกลับกันมันเป็น”ชาวโบฮีเมีย” โซนที่จิตรกร นักเขียนการ์ตูน นักแสดง นักเขียน นักข่าว ชาวต่างชาติ และชนกลุ่มน้อยอาศัยอยู่โบฮีเมีย” ที่ซึ่งภาพยนตร์ ละคร วรรณกรรม ปรัชญาy มีการถกเถียงกันมากมาย มุม, ม้านั่งยาว, ซอย, ร้านกาแฟ ริมถนนและร้านอาหารเล็กๆ ในช่วงปลาย ศตวรรษที่ 19th, เลวานไทน์ เคยอาศัยอยู่ที่นี่เหมือนใน Pera. ใน 1920s และ 1930s, ชีฮังกิร์ประกอบด้วยสองเขตเท่านั้น ใน 1940s และ 50ผู้คนที่ทำงานในสถานบันเทิงในเบโยกลูเริ่มเข้ามาอาศัยอยู่ในชีฮังกีร์ ซึ่งนำไปสู่การก่อสร้าง อาคารที่หรูหรา และอำเภอนี้กลายเป็นชุมชนของผู้มีฐานะดี หลังจากครึ่งหลังของ 90sด้วยการสนับสนุนจากหน่วยงานภาครัฐและความพยายามของ องค์กรพัฒนาเอกชนเขตนี้ได้รับเอกลักษณ์ใหม่ บ้านเรือนรกร้างของเขตนี้ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ เมื่อเหตุการณ์ต่างๆ เหล่านี้ผสานเข้ากับทัศนียภาพอันงดงามของเขต ค่าเช่าก็เริ่มสูงขึ้น ซึ่งส่งผลให้เอกลักษณ์ของผู้อยู่อาศัยเปลี่ยนไป การเปลี่ยนแปลงของผู้อยู่อาศัย Cihangir พัฒนาช้าๆ กลายเป็น เมืองที่แยกจากเมือง วัฒนธรรมย่อยที่สร้างวัฒนธรรมของตนเอง ด้านหนึ่งยังคงรักษาจิตวิญญาณอันอบอุ่นและเรียบง่ายไว้ ส่วนอีกด้านหนึ่งผสมผสานกลิ่นอายโบฮีเมียนที่ผู้อยู่อาศัยนำมาผสมผสานกับจิตวิญญาณดั้งเดิมของย่านนี้ ความสำเร็จนี้ประสบความสำเร็จอย่างมากจนจิตวิญญาณของย่านนี้ไม่ได้ถูกทำลาย หรือสูญเสียกลิ่นอายโบฮีเมียนไป เช่นเดียวกับในย่านทูเนล ผู้คนบ่นเกี่ยวกับพัฒนาการเหล่านี้ เกี่ยวกับการเผยแพร่ของย่านนี้ ค่าเช่าที่สูงขึ้น และผ้าพื้นเมืองที่เสียหาย อย่างไรก็ตาม เราควรตระหนักว่าคนส่วนใหญ่พอใจกับเรื่องนี้ การค้นหาสถานที่ “พิเศษ” เช่นนี้ที่สร้างวัฒนธรรมของตนเองนั้นเป็นเรื่องยาก ดังนั้น สิ่งที่ดีที่สุดคือการเพลิดเพลินกับ Cihangirใช่ไหม?
ว่าจะไปที่ไหน?
มีคาเฟ่มากมายให้ไปนั่งพูดคุย ดื่มเครื่องดื่ม รับประทานอาหาร และผ่อนคลาย คาเฟ่ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด ได้แก่ Susam, Kahvedan, Meyra (เดิมชื่อ Leyla) และ เมอร์นา. สำหรับปลาสามารถแวะมาได้ที่ โดกา บาลิกและเพื่อโอบกอดทะเลคุณอาจลงไปยังชายหาดโดยผ่านบันไดไป เฮเซลนัท.
ทำไม Cihangir ถึงเป็น Cihangir?
ความหมายทางศัพท์ของคำว่า “Cihangir" คือ "บุคคลที่ครอบครองส่วนสำคัญของโลก”; อย่างไรก็ตาม เป็นเรื่องแปลกที่คำที่ทะเยอทะยานเช่นนี้กลายเป็นชื่อของเขตที่อ่อนโยนนี้ เพื่อค้นหาข้อเท็จจริง เราต้องย้อนกลับไปในอดีต เพื่อ สุไลมานผู้ยิ่งใหญ่. สุไลมานผู้ยิ่งใหญ่ มีลูกชายจาก ฮูเรม สุลต่านชื่อ Cihangirเพื่อรำลึกถึงลูกชายที่เสียชีวิตตั้งแต่ยังหนุ่ม สุไลมาน มีมัสยิดสร้างขึ้นในสถานที่แห่งนี้ ซึ่งมีลักษณะเหมือนหินขนาดใหญ่ที่ยื่นออกมาจากทะเล มัสยิดที่สร้างขึ้นโดย สถาปนิก Sinan ระหว่างปี 1559 - 1560 และได้รับการตั้งชื่อว่า มัสยิดเชซาเด ชิฮังกีร์. นี่คือที่มาของชื่ออำเภอนี้ที่เริ่มเรียกว่า จิฮังกิร์
