9 października 1920 roku tureccy żołnierze wkroczyli na tereny Izmiru pod dowództwem najwyższego przywódcy narodowego Mustafy Kemala Atatürka. To wydarzenie zapoczątkowało proces uniezależnienia Stambułu. Na mocy porozumienia z Mudanyi, podpisanego 11 października, uzgodniono, że siły najeźdźców stopniowo opuszczą Trację. Tureckie Wielkie Zgromadzenie Narodowe, które zebrało się w Ankarze, ogłosiło zniesienie dynastii osmańskiej 1 listopada 1922 roku. Dlatego, choć Stambuł pozostawał prawną stolicą do października 1923 roku, nie był już faktyczną stolicą. 16 listopada sułtan Vahdettin opuścił Stambuł.
4 listopada 1923 roku Stambuł został całkowicie uwolniony od sił najeźdźców. Tym samym zakończyła się druga inwazja Europejczyków na Stambuł po inwazji łacińskiej w 1204 roku.
